Prywatne Centrum Terapii Uzależnień "Koninki", Poręba Wielka 480, 34-735 Niedźwiedź
+48 607 407 014 kontakt@jacekswist.pl

Wychowanie - technologia czy spotkanie

wychowanie

Ważne sprawy społeczne - Wychowanie

Nauczyciel w procesie wychowywania posługuje się następującymi narzędziami:

  • Wiedza
  • Umiejętności
  • Predyspozycje osobowościowe

Predyspozycje osobowościowe są jak kompas dla łodzi. One organizują wiedzę i umiejętności nauczyciela, wyznaczają kierunek działania, powodują, że działania wychowawcze będą miały charakter tresury lub spotkania.

Nawiązanie określonego rodzaju więzi między nauczycielem a uczniem stanowi niezbędny warunek, aby w życiu wychowanka zachodziły zmiany cechujące się trwałością i progresją.

 

Nauczyciel może wchodzić w związki z wychowankami w różny sposób i inspirować-tworzyć-budować z wychowankiem różne uczucia, stany ducha i psychiki

  • Miłość lub nienawiść
  • Spokój lub lęk
  • Radość lub smutek
  • Ucisk lub wolność
  • Rywalizacje lub współpracę
  • Autokrację lub demokrację
  • Współpracująca więź

Zadaniem pedagoga jest wykorzystanie swoich kwalifikacji i kompetencji oraz dyspozycji osobowościowych w taki sposób, aby stwarzały atmosferę rozwoju dla ucznia.Co powinien otrzymać wychowanek od nauczyciela i wychowawcy?

  • Życzliwe nastawienie do swojej osoby
  • Akceptującą życzliwość

Nie da się wychowania utożsamiać tylko z umiejętnościami stosowania pewnych powtarzalnych technik, których można się wyuczyć.

Gwarancją, że kontakt edukacyjny nie stanie się tylko powtarzaniem wyuczonych technik- tresurą, ma być osobowość pedagoga, jego format jako człowieka.

Musi on być więcej niż wyedukowanym specjalistą.

Powinny się w nim zbiegać:

  • Roztropna mądrość
  • Niezachwiana dobroć
  • Niezniszczalna nadzieja

Specyfika kontaktu stawia przed wychowawcą znaczne wymagania interpersonalne.

  • Empatia
  • Życzliwość
  • Akceptacja

Na dalszym planie są: znajomość technik i umiejętność ich zastosowania.

Ciągle powinien być trening wrażliwości pedagogicznej i ogólnoludzkiej prowadzony w grupie jako  wsparcie i ciągłe przypominanie sobie co jest najważniejsze w kontakcie dwóch osób z których jedna jest mniejszym i młodszym człowiekiem a druga jest osobą starszą, doświadczoną.

Postawa otwierająca

/Irena Jundziłł, Zarys pedagogiki opiekuńczej, Skrypty uczelniane, Uniwersytet Gdański, Gdańsk 1984, s.  250-260/.

  • Takt
  • Życzliwość
  • Wyrozumiałość
  • Konsekwencja w działaniu
  • Poczucie odpowiedzialności
  • Zrównoważenie psychiczne
  • Łatwość w nawiązywaniu kontaktów
  • Zdolność przejmowania się losem dzieci
  • Pogodne usposobienie
  • Zainteresowanie dzieckiem

Carl Rogers / C. Rogers, Tworzenie klimatu wolności, /w:/ Edukacja i wyzwolenie, red. K.Bluszcz, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2000/.

  • Autentyczność
  • Akceptacja
  • Empatia

Autentyczność- zgodność wewnętrzna

Akceptacja- bezwarunkowo pozytywny stosunek do wychowanka, szacunek dla jego indywidualności, życzliwość i troska niezależnie od sytuacji, dostrzeganie jego mocnych stron, wiara w pozytywne możliwości

Empatia- empatyczne zrozumienie, wychowawca prawidłowo odbiera uczucia i kryjące się za nimi osobiste przeżycia dziecka, rozumie ich subiektywne znaczenie i potrafi je komunikować.

Drugi człowiek, wychowanek jest raczej tajemnicą niż zagadką.

Zagadkę można rozwiązać

Do tajemnicy można się jedynie zbliżyć

Tam gdzie jest krążenie informacji o stanie ducha, albo gdzie jest miejsce dla ducha obu podmiotów, tam jest spotkanie i dialog.

Sztywne stosowanie zasad może uszkodzić ducha spotkania i dialogu.

Bezduszna zasadniczość w stosowaniu procedur i pojmowaniu własnej roli może wynikać z lęków pedagoga przed bliskim kontaktem, wtedy kryje się on za murem wyuczonych procedur.

Staje się przez to ograniczony w swej empatii i dlatego nie może rozwinąć etosu pedagogicznego, który stanowi bazowy element tożsamości zawodowej i pozwala wdawać się w nowy początek z każdym wychowankiem.